Historia diakonatu stałego i szat diakońskich

Diakonat stały to starożytna posługa w Kościele, która zanikła w średniowieczu i została przywrócona przez Sobór Watykański II. Dzisiaj diakoni stali stanowią ważną grupę duchownych, szczególnie w Kościołach zachodnich.

Początki diakonatu

Diakonat ustanowiono w pierwotnym Kościele, o czym czytamy w Dziejach Apostolskich (Dz 6,1-6). Apostołowie wybrali siedmiu mężów, którzy mieli pomagać w posłudze stołu i opiece nad ubogimi. Od samego początku diakoni nosili odrębne szaty liturgiczne.

Sobór Watykański II i odnowa

Sobór Watykański II (1962-1965) przywrócił diakonat jako stały stopień święceń. Wraz z odnową diakonatu odżyło zainteresowanie szatami diakońskimi – dalmatyką i stułą przewieszoną przez ramię.

Współczesność

Obecnie diakonat stały przeżywa rozkwit w wielu diecezjach. W Polsce liczba diakonów stałych stopniowo rośnie, a wraz z nią zapotrzebowanie na wysokiej jakości szaty diakońskie.