Sutanna kapłańska – tradycyjny strój duchownego. Historia, krój i symbolika
Sutanna kapłańska – tradycyjny strój duchownego
Sutanna to długa, sięgająca kostek szata noszona przez duchownych katolickich jako strój codzienny. Jej historia sięga XVI wieku, a w Polsce jest powszechnie noszona przez księży diecezjalnych do dziś.
Historia sutanny
Sutanna wywodzi się od stroju noszonego przez duchownych po Soborze Trydenckim (1545-1563), który nakazał księżom noszenie stroju odróżniającego ich od świeckich. Przez wieki ewoluowała, przyjmując znaną nam dzisiaj formę – długiej czarnej szaty z 33 guzikami symbolizującymi lata życia Chrystusa.
Symbolika sutanny
Sutanna jest znakiem konsekracji Bogu i oddzielenia od świata. Jej czarny kolor symbolizuje umartwienie i oderwanie od dóbr doczesnych. Biała koloratka pod szyją przypomina o czystości, a pas – o gotowości do służby.
Krój i materiały
Sutanny szyje się z wełny, gabardyny, poliestru lub mieszanek. Krój może być tradycyjny (luźniejszy) lub taliowany (bardziej dopasowany). Wybór zależy od preferencji księdza i okazji – na co dzień lepsza jest sutanna z trwałego materiału, od święta – z eleganckiej tkaniny.